04 november '10
Kennel
van de week: Biaca Perla
Roelof Steenbeek en Natasza Pas uit Giethoorn fokken in kennel Biaca Perla de Tatra. De Tatrahond is een witte berghond uit het Tatragebergte, het hoogste deel van de Karpaten, dat de grens vormt tussen Polen en Tsjechië. De Tatra is een sterke en compact gebouwde hond die kracht en beweeglijkheid uitstraalt. Ook kunt u raadplegen: www.biaca-perla.nl
Aan onze kennelnaam zit wel een verhaaltje vast. De naam die ik had aangevraagd bij de Raad van Beheer was Biała Perła, in het Pools geschreven. De Poolse betekenis van deze naam is Witte Parel. Door een foutje heeft de Raad van Beheer er ongevraagd Biaca Perla van gemaakt. Ze konden namelijk de L met streepje (ł) niet invoeren, was hun verklaring. Ik had het wel kunnen laten wijzigen maar inmiddels was de kennelnaam goedgekeurd door de FCI. We hebben het dus zo maar gelaten.
Het zijn er eerlijk gezegd drie. Gezondheid, karakter en rastype.
Met ruim 20 jaar kennis van dit prachtige ras en ruim 15 jaar fokkerij, hebben we een doorgaans fijne lijn op kunnen zetten met toch wel voor onze kennel herkenbare punten. Deze komen tot uiting in zowel type als karakter. Daarnaast hebben we gelukkig een overwegende sterke heuplijn opgebouwd. We hebben uit onze stamlijn een tweede lijn kunnen opzetten. Ook zijn diverse nakomelingen, die naar andere kennels in binnen- en buitenland gegaan zijn, van grote waarde gebleken ten behoeve van de fokkerij.
We hebben een en ander, denk ik, kunnen bereiken door zeer kritisch en zorgvuldig te kijken en te blijven kijken. Vooral het besef en de durf om juist sommige honden niet in te zetten of te gebruiken voor de fokkerij, hoe mooi en succesvol ze soms ook waren of zijn. Bij de geringste twijfel wordt er hier niet gefokt met een dergelijke hond of worden combinaties niet uitgevoerd.
Ik heb diverse cursussen gedaan waaronder KK1, dierenpension/asielhouder, hondengedrag en een trimcursus. Daarnaast raak ik nooit uitgelezen over honden in het algemeen. Vanaf mijn 13de heb ik veel gewerkt en ervaring opgedaan in diverse kennels en fokkerijen. Nog steeds blijf ik me informeren bij medefokkers en lees ik de hondenbladen. Ook probeer ik aanwezig te zijn op evenementen of vergaderingen waar specialisten uitgenodigd worden om een lezing te geven over bijvoorbeeld genetica. Uitgeleerd over fokken ben je natuurlijk nooit en dat is voor mij het boeiende ervan.
Heel simpel. Als het gevoel niet goed is, dan doen we het niet. De persoon in kwestie kan nog vriendelijk een kop koffie krijgen maar de koop gaat beslist niet door. Doordat we in het verleden eens niet naar ons gevoel luisterden en we inderdaad de pup terug kregen, zijn we daar nu zeer resoluut in.
Wij hebben helaas geen grote aantallen dekreuen ter beschikking in binnen- en buitenland. Eigenlijk denken we al generaties vooruit, mede door de krapte in bloedlijnen. Ik doe veel navraag over de eventuele reu. Uiteraard zoek ik alles wat mogelijk is over de ouders en de nestgenoten. Zijn de ouders en nestgenoten gezond, hebben ze voldoende rastype, hoe zijn de karakters? Daarbij probeer ik uit te vinden hoe de bevalling is gegaan van het nest.
Als het kan, dan proberen we zeker verwanten van de reu te gaan zien. We hopen door middel van gesprekken met anderen en fokkers om zoveel mogelijk te weten te komen. We vragen wat hun ervaring is en of zij denken wat en of de reu iets goeds kan bijdragen voor het ras. Een reu moet vitaal zijn, een goed karakter hebben, goed krachtig bone en sterke poten hebben. Een goede anatomische en evenredige bouw is ook zeer belangrijk. Hij moet kracht uitstralen en hebben. Hij moet een bepaald koptype en oogsetting hebben en een uitstraling met een voor mij herkenbare blik.
Qua ondersteuning verwacht ik niet zoveel van de rasvereniging. Ik wil zelf bepalen welke combinaties ik maak en ik moet daar zelf voor 100% achterstaan. We doen wel onze uiterste best om dit volgens de reglementen en regels van de Tatra-Club te doen.
Ach, succesvol vind ik een relatief begrip. Niet al mijn fokdieren zijn kampioenen, Sommige zijn zeer goed en daar zijn dan weer uitmuntende honden uitgekomen. Ik zie liever een nest dat homogeen is, de rastypische eigenschappen bezit, honden die netjes in elkaar zitten en een fijn karakter hebben. De gezondheid is voor ons van groter belang dan schoonheid.
Natuurlijk is het een kik als je een zelfgefokte hond hebt die succesvol is en je hebt hem tot kampioen kunnen showen. Toch is dit nog altijd ondergeschikt aan het functioneren van zijn gestel, bewegingsapparaat en zijn karakter. Daar moet je het als eigenaar mee doen want showen is maar voor even. De hond is je maatje gelukkig heel wat langer dan zijn schoolcarrière want dat is van voorbijgaande glorie. In die zin fokken wij ook niet per se alleen met kampioenen. We kijken meer naar wat ik al omschreef, de fokgeschiedenis van de honden en het gezondheidsplaatje en de levensverwachting in die bepaalde lijn. We hopen daarmee een verantwoordelijke fijne worp te kunnen en mogen leveren die desgewenst voor toekomstige fokkerij weer van dienst kunnen zijn om dit ras op peil te houden.
Ja, zie het voorafgaande. In die zin ben ik zeer gedreven en ambitieus om vooral een hond te fokken die gezond mag zijn, een stabiel karakter zal hebben en hopelijk zeer oud wordt. Hier doen we met grote liefde voor het ras ons best voor. Het is en blijft een prachtavontuur.
Hieronder vindt u de reacties van leden:
U moet ingelogd zijn om te kunnen reageren! Klik hier om in te loggen.